Ook dit jaar organiseerde de TGL- afdeling een studiereisje van eenweek naar het zonovergoten Londen. In alle vroegte vertrokken we maandagmorgen naar de haven van het Noordfranse Calais om van daaruit met de ‘ferry’ naar Dover te varen. Voor het overgrote deel van de deelnemers was dit de eerste kennismaking met de Britse hoofdstad, de verwachtingen waren dan ook hooggespannen. Na een prachtige en heldere oversteek werden we verwelkomd door de beroemde ‘white cliffs of Dover’.

 De twee grote touringcars met in totaal zo’n 100 leerlingen en hun tien begeleiders stuurden aan de ‘verkeerde kant van de weg’ vlekkeloos aan op een buitenwijk van Londen, West Wickham/Croydon, ongeveer een uur rijden van het centrum van deze wereldstad.

De rit duurde precies twaalf uur en om zeven uur kwamen we aan op de afspreekplek van waar de gastouders hun logés kwamen oppikken. Dat was meteen al het eerste avontuur; voor iedereen was het natuurlijk een grote verrassing bij wat voor mensen en in wat voor huis de komende vier nachten zouden worden doorgebracht. Na aardig wat gepuzzel en wat noodzakelijke aanpassingen  bleek iedereen keurig onderdak te zijn gebracht en kon het altijd oplettende personeel in de plaatselijke pub The Swan, even ontspannen en onder het genot van een kleine vloeibare versnapering de dag nog even doornemen. Alle kinderen hadden het 06-nummer van de leader of the pack gekregen, dus bij eventuele onvoorziene omstandigheden, waren ze volkomen veilig. Overigens is daar erg weinig gebruik van gemaakt, een goed teken!

De volgende morgen vroeg, toen alle kinderen in de bus zaten voor de eerste rit van zo’n 20 kilometer door de schijnbaar onafzienbare voorsteden waren de verhalen niet van de lucht. Vrijwel iedereen had wel iets spannends, leuks, raars of onverwachts te melden over het gastgezin. Gierend van de pret werden de foto’s op de mobieltjes van  het interieur aan elkaar getoond. Piepkleine, raar ingerichte kamertjes, badkamers met dik tapijt en hele rare keukentjes kwamen voorbij. Maar, hoe dan ook, vrijwel alle verhalen waren erg positief. De door de gastouders zorgzaam klaargemaakte standaard lunchpakketjes werden met minder enthousiasme ontvangen, de meeste bereikten de gulzige snavels van de  de Londense eendjes of de publieke vuilnisbakken.

De helft van het aantal kinderen en personeel had een eigen bus. Daarmee werd het gehele programma voor de week afgewerkt, Er waren ook gezamenlijke momenten. Als we op een centrale plaats afspraken konden alle leerlingen even bijkletsen. Het voordeel van deze tweedeling was dat we niet met zo’n enorme stoet over straat hoefden en dat het geheel wat overzichtelijker was. Vooral in de metro was dit wel van belang. Met die halve groep van zo’n 50 leerlingen werden de bekende Londense Highlights bezocht en bekeken. We gingen onder meer naar Westminster, Buckingham Palace, de Dungeon, een soort horrorkelders,The London Eye, een 145 meter hoog reuzenrad aan de oever van de Theems. We maakten een mooi boottochtje, bezochten The Tower en The Bridge, gingen naar  Covent Garden, Greenwich Park, Chinatown en Soho. De voetballiefhebbers bezochten het Emirates (Arsenal) stadion. Ook gingen we naar de Camden Road Market en natuurlijk de beroemde winkelstraten Regent Street en Oxford Street. De kinderen genoten met volle teugen, keken hun ogen uit en het, toch wel onverwachte niet-Engelse prachtige, weer droeg enorm bij aan de vreugde van de uitstapjes.

Londen bezoeken zonder gebruik te maken van het onvoorstelbaar uitgebreide metrosysteem is ondenkbaar en meerdere dagen gingen we dan ook met de horde ondergronds. Dat waren momenten dat iedereen er even zijn hoofd bij moest houden, even geen flauwe grappen uithalen, want in en bij die ondergrondse trein is het oppassen geblazen. Het ging gelukkig allemaal prima en we kwamen steeds perfect op de plaats van bestemming terecht.

Aan het eind van de middag spraken we af op het mooie stemmige plein midden in de stad, Leicester Square. Iedereen werd geteld, de avonturen van de dag werden uitgewisseld en van daar uit kreeg iedereen wat geld om te gaan eten in een zelfgekozen gelegenheid. De ‘Mac’ en de KFC deden goede zaken. Het personeel bleef in de buurt en ging bij de plaatselijke Chinees en pizzeria aan tafel.

De laatste avond was bestemd voor het bijwonen van een heuse musical in een groot theater op Tottenham Court Road, het Dominion Theatre. De rockopera We will rock you, voor velen was zoiets een primeur, was zeer indrukwekkend.

Na elke dagelijkse belevenis volgde weer de lange weg naar het afspreekpunt en van daaruit naar het gasthuis. Welgemoed en zonder morren ondergingen de kinderen het, in de bus was het meestal erg gezellig, met veel lawaai en het gezang was niet van de lucht.

De laatste ochtend was het weer uit met de pret, een mooie rit en overtocht huiswaarts volgde, alweer 12 uur later stonden de ouders de kinderen vol verwachting op te wachten bij school. Het Londenreisje van het Trias  was een groot succes, dat mag gezegd worden!

De dank gaat uit naar alle personeelsleden die dat mogelijk hebben gemaakt, maar zeker ook naar de kinderen die het geweldig hebben gedaan.