Vier weken voor vertrek:

‘Juf, zijn 4 paar sokken genoeg?’

‘Hoeveel zakgeld moet ik meenemen?’

‘Denkt u dat het koud zal zijn?’

‘Is er een kachel in het slaaphuis?’

 

Een week voor vertrek

‘Juf, ik heb geen schone sokken meer’

‘Juf, is dit een goed t shirt tegen de kou?’

‘Juf, Ik heb 7 paar sokken, is dat genoeg?’

‘Juf, is de nachtcrème van mijn moeder ook goed tegen de zon?’

‘Juffie, is er een stopcontact in de bus om mijn IPod op te laden?’

 

Zondagavond 19.00 (een uur voor vertrek)

Britt en Hermanen ik hadden om 19.00 uur afgesproken in ‘De Remise’.

Leerling in paniek kwam rennend uit de auto:

 ‘Hoe laat moesten wij verzamelen?’

‘Boekje niet gelezen?’

‘ehehehe……….

’19.30  suffie!

‘ohhhh…Ik zag al niemand en was zo bang dat iedereen al weg was met de bus!!!’

 

Het begin van een geweldig,gezellig, leerzaam ski reisje van 3 dagen en 2 reisnachten!

Iedereen was er om half 8 en om 19.50 reden wij weg naar Zwitserland.

Natuurlijk moest er op een knopje gedrukt worden en natuurlijk moest Pieter zijn blote billen in de spiegel laten bewonderen maar na een uurtje zat iedereen braaf  in de gordel, werd er een filmpje gekeken en was de stemming opperbest.

Voor alle mensen is het moeilijk om in een bus te slapen, laat staan voor een groot aantal ‘boefjes’  die stijf staan van de adrenaline en de zenuwen voor een reis naar het koude Zwitserland.

In Maastricht was de eerste plaspauze, het was rennen naar de rand van de struiken want 73 mannen allemaal op 2 wc’s is wat benauwd. Wisseling van chauffeur. Verder de donkere nacht in …

Na 4,5 uur rijden 45 minuten stoppen in Frankrijk. Vermoeide gezichten en weer een run naar de toiletten, deze keer hadden wij 10 toiletten tot onze beschikking.

Vrachtwagens bij de vleet en niemand die schreeuwde of luid was. De stoere mannen van de vrachtwagens konden rustig slapen… wij niet helaas.

Maandag 7.30 aankomst Melchsee-Frutt… Witte gezichten, diepe kringen onder de ogen en er was wit, veel wit!

‘JUFFFFFF….Wat is het hier mooi… is het hier altijd zo wit?’’

Praatje van Skiland en tassen naar de huizen,ski kleding aan en weer een praatje van Skiland.

Meneer Rem: ‘ Carolien , ik ga niet met 40 jongens alleen in een huis’! Carolien: ‘ Nee hoor het zijn er maar 23 en je hebt De snowboardbabe Ingrid Rol er bij. Meneer Rem: ‘ oké dan.’

Ski’s huren en op weg naar boven. Ach wat jammer geen bus om ons naar de gondel te brengen. Het was even buffelen. Nog geen kilometer lopen met boards en ski’s en schoenen.

 ‘Juf ik kan niet meer is het nog ver lopen?’

‘Watjes zijn jullie’

Stralend weer boven op 1600 meter. Na 2,5 uur kwam de rest van de groep boven aan en werd er goed gegeten. Prima soepje, drankje, hapje, en nog steeds hele witte smoeltjes.

’s Middags skiles…Stoute Wouter met blauwe helm op is geen goede combinatie. Voor Jeroen was er geen helm beschikbaar, hoofd veel te groot?

Jaaaa…. men dacht wel even dat men in de gevorderde klas kon. Helaas stonden Britt en ik te kijken en te controleren en dat gold ook voor meneer Melk en meneer v/d Burg. Wat was de beginnersklas ineens vol! Na 2 uur lessen was iedereen flink moe. Buitenlucht en zon en hoogte eisen wel tol. Om 4uur allemaal weer naar beneden en naar de huisjes lopen.

Jammer voor een aantal laatkomers, er was geen heet water meer maar douchen deed men toch wel. Nee met allemaal heren in je blootje staan dat doen wij niet, preutse schatjes…Iedereen had een boxershort onder de douche aan die ik later weer keurig over de kachel zag hangen (stel je voor dat je een blote bil van een medeleerling zou zien!).

’s Avonds na een redelijke maaltijd filmpje kijken. De een na de ander verdween. Ik liep nog te zoeken maar men was braaf in de mandjes gekropen.

De volgende ochtend met een ochtendzoen de heren gewekt. De heren waren een beetje verbolgen over het feit dat die zoen om 7 uur ‘s ochtends moest maar ja het ontbijt was er om half 8. 

‘ Juffff moeten wij nu weer lopen?’

‘Niet zeuren stelletje watjes, jullie hebben goede jonge mooie benen, wij zijn oud!’

‘ Oké dan….’

Weer les, weer lunch, weer klimmen, weer aan de koffie met gebak.

‘ He Rick kijk een stokstaartje…Nee dat is Victor…Neeeee niet naar de zwarte piste gaan je kan nog niets op die latten. Te laat, hij hoorde ons niet. Met dank aan Rick Baarslag, Victor naar beneden gehaald, deels lopend en deels glijdend! De complimenten voor Victor. Het bananenpak voor Danny en Guus en Bas. Je laat geen medeleerlingen alleen ook al is die leerling zo ontzettend eigenwijs!

Weer een les geleerd!

Vol bewondering naar Afrim Binalli gekeken die meneer v/d Burg van invriezen en de dood heeft gered door steeds te wachten (de rest v/d groep ook) en hem te helpen als hij voor de zoveelste keer dacht dat je achterste voren ook naar beneden kon via een boom.

Arjan en Koen hadden ook wat moeite met bomen…Koen riep alleen maar ‘ te stijl, kan ik niet, doe ik niet! Na wat woordelijke (@#$grgrgrgrgr*&^%) overredingkracht is hij uitstekend naar beneden geskied.

’s Middags weer! Terug lopen (dacht ik) maar de heertjes hadden een weiland ontdekt waar je kon skiën en niet hoefde te lopen. Ging prima, was alleen het laatste hobbeltje vergeten, ook Arjan had moeite met het hobbeltje. Pijnlijk voor mijn knieën. Weer een bijzondere maaltijd, men had ons patatjes beloofd, het werd puree zonder smaak, lang leven de pakken zout. Gelukkig zat ik bij Rico aan de tafel en werden wij getrakteerd op een lesje wijnproeven voor beginners, Rico dronk niet maar liet ons zien dat er ook een hele volwassen Rico bestaat die heel goed weet wat hij wil en waar hij over praat. Het was weer zeer interessant en gezellig!

‘Stoute Wouter kan je ook met mes en vork eten?’

‘ Nee waarom? Kijk juffie… ik gebruik dat ding niet..’

Toch maar netjes zijn hand naast het bord met het vorkje in de hand, ontroerend en warm werd ik ervan.

’s Avonds naar de rodelbaan. Rodelbaan dicht helaas. Dus werd het een wedstrijd bilslipperen. Hard gelachen vooral toen er diverse heren en dames het weiland in gleden en mevrouw de Jong zich om een paaltje probeerde te vouwen.

Slapen …ging ietsje moeilijker dan maandag. Hier en daar een autoriteitsprobleempje maar om 1 uur was het stil.

Weer die ochtenzoen en weer dat ontbijt om 7.30. De heer Melk was totaal in zijn slaapzak verdwenen, toch nog een wang gevonden om te zoenen en meneer Cor-Jan die bij de eerste voetstap al naast zijn bed stond, helaas geen zoen dus!

Weer lopen, weer lessen, weer koffie met gebak. Behalve voor Thomas en Wessel daar ging om 10.00 uur een gigantisch bord spaghetti naar binnen.

Men was moe, er was veel mist, niets te zien. De diehards gingen door de rest speelde kaart en dronk cola en heeeeeeel  veeeeeel koffie en appelsap natuurlijk!

4 uur ski’s/boards/spullen inleveren. Tot onze verbazing is alles ingeleverd en bleek er niets verdwenen te zijn. Met dank aan Maarten en Jeroen die nog het een en ander boven water hebben gekregen. Om 4 uur weer allemaal naar beneden. Deze laatste keer wel terug lopen.

‘ Juffie, ik wil geen wc’s schoonmaken’

‘Niet zeuren, zelf doen!’

Kwart voor 5 werden de stofzuigers,dweilen, en vuilniszakken uitgedeeld met de mededeling dat er om 6 uur werd gegeten en dat ik om 17.50 kwam kijken samen met de collega’s

Wij konden in 3 huizen van de vloer eten! Keurig! (Met innige dank aan alle moeders en vaders die deze mannen hebben geleerd te soppen).

Na een daverend applaus voor de kids weer eten. Deze keer weer prima nasi en inpakken en wegwezen.

Het was na een groot aantal uren in het donkere Zwitserland/Frankrijk stil en hoorde ik alleen maar slaap geluiden! Men lag over elkaar, door elkaar, naast elkaar en onder elkaar. Wij hebben mooie en ingewikkelde slaaphoudingen geleerd en ontdekt, zeer bijzonder.

Om 7 uur  donderdag ochtend weer uitstappen in het zonnige Krommenie.

Mogen wij volgende week weer opstap met deze prima ploeg van jong volwassenen en begeleiding?

Wat een groep zeer bijzondere, ontroerende, warme en sterk verbonden scholieren van de  vierde klassen Techniek. Ik geloof niet dat wij dit ooit zullen en willen vergeten. Een unieke ervaring. Wat moeten wij volgend jaar nu zonder deze mannen en dame? Bedankt!

 

 

 

Met innige dank van en aan:

Mevrouw Zwart

Mevrouw Rol

Meneer v/d Zee

Meneer v/d Burg

Meneer Melk

Meneer Rem

Meneer Schreuder