Parijs 2009 Zorg & Welzijn

Ook dit jaar ging het vierdejaarsuitje naar Parijs. De afdeling Zorg & Welzijn was met 59 leerlingen en zes leerkrachten rond half vijf op woensdagmorgen klaar voor vertrek op school. Uitgezwaaid door de meegekomen ouders, die een week eerder een informatieavond over dit grote avontuur hadden bijgewoond. Slechts een handjevol kinderen was ooit eerder zowel in de lichtstad als in Eurodisney geweest dus de verwachtingen waren hooggespannen. Vanwege het zeer vroege vertrek was het de eerste uren, waar de dubbeldekker probleemloos de meerdere files voorbleef, tamelijk rustig in de bus. Even voorbij Antwerpen kwam er pas wat leven in de brouwerij, de eerste gezinszakken chips werden opengetrokken en de door de moeders klaargemaakte lunchpakketjes werden voorzichtig uitgeprobeerd. Onderweg werd er nog twee keer gestopt door Henk, onze chauffeur en gids voor de komende drie dagen.

Rond de klok van één uur kwamen we aan pal achter het jeugdhotel in het uiterste oosten van deze wereldstad. De ruim vijfhonderd kilometer lange reis was erg meegevallen. De koffers konden voorlopig in het bioscoopzaaltje gestald worden, de kamers waren immers nog niet klaar. Van te voren waren de kinderen ingedeeld in de kamers, er waren twee-, drie-, vier- en vijfpersoonskamers beschikbaar. Ook waren er zogenaamde telgroepjes samengesteld, als de hele meute geteld moest worden op belangrijke punten kon de leerkracht zijn of haar telgroepje bijeen roepen, erg handig en overzichtelijk. Als we met z’n vijfenzestigen op straat stonden of aan de wandel gingen werd het pas goed duidelijk wat een grote groep het was.

Al snel zat de hele ploeg weer in de bus en ging het richting centrum, in de buurt van  het moderne museum Pompidou werden we allen afgezet en kregen onze wereldreizigers even een eerste kennismaking met een echte stad. Na een korte maar duidelijke instructie ging het zeskoppige personeel aan het eerste welverdiende Franse kopje koffie op een heus Parijs’ terras en verkenden de leerlingen in groepjes de buurt. Het was zeker geen stralend weer maar zeker ook niet onaangenaam op straat en bovenal droog.

Een goed uur later volgde een wandeling naar de bekendste kerk/kathedraal van Frankrijk, die we natuurlijk ook even binnen zijn geweest, waar we onze ogen uitkeken naar de enorme gebrandschilderde ramen. Het was leuk om te merken dat de meeste leerlingen welgemeend geïnteresseerd waren. In zo’n imposant gebouw kwamen ze immers niet elke dag.

Nadat de telgroepjes weer bijeengeroepen waren ging de wandeling via de brede bruggen van de Seine naar het Louvre, het voormalig paleis van de Franse koningen. Dit maakte ook weer grote indruk hetgeen te merken was aan de opmerkingen van de meeste leerlingen. Elke vergelijking met andere grote steden die ze gewend waren te bezoeken ging immers mank; deze stad met zijn enorme gebouwen, parken, brede bruggen en boulevards is ook zo geweldig imposant. Via het eveneens zeer riante Jardin de Luxembourg ging de wandeling richting Champs Elysees, volgens sommigen de beroemdste winkelstraat van Europa. Aan enkele kinderen was te merken dat het niet van die fanatieke wandelaars waren, het geklaag en gezucht over pijn in de voeten was soms niet van de lucht.

Bij de naaldvormige piramide op Place de Concorde  kregen alle kinderen geld om iets te gaan eten in een van de vele kleine eetgelegenheden in de vele zijstraatjes in de buurt van de grote winkelstraat. Het volgende afspreekpunt werd de beroemde Arc de Triomph die duidelijk zichtbaar aan het eind van de ‘Champs’ gelegen was. De meeste kinderen togen onverwijld naar de grote MacDonaldzaak. Enkele anderen zochten na wat winkels gekeken te hebben een eetgelegenheid in een van de straatjes.

Het samenkomen op de afgesproken tijd verliep niet al te vlotjes, sommigen hadden de grote stenen boog toch uit het oog verloren en liepen wat nerveus te zoeken. De mobiele telefoons brachten uitkomst en uiteindelijk waren we allen weer compleet.

Toen kwam het volgende Parijse avontuur aan de beurt; een flinke rit met de metro. Dat maakte grote indruk. Het praktische nut van de telgroepjes bleek ook daar weer, op de perrons was het immers flink opletten geblazen. Geen flauwekul uithalen en goed luisteren naar de instructies is van groot belang. Razendsnel in- en uitstappen met vijfenzestig mensen is immers geen peulenschil. Uiteindelijk bereikten we moe maar voldaan het hotel, het plan om nu ook nog naar de Eiffeltoren te gaan lieten we voorlopig maar even varen, de koek was een beetje op, bovendien waren de kinderen nieuwsgierig naar de hotelkamers en wilden zich graag installeren en even opfrissen.

De verdeling op de kamers was geen probleem, de teleurstelling van sommige dametjes die veel te hoge verwachtingen hadden van de kamers was wel begrijpelijk, maar het hotel was vooral praktisch en eenvoudig en niet elke kamer had een televisietoestel of een douche en soms was de wc ook op de gang.

Het barretje in de kelder van het hotel maakte echter veel goed, het was een gezellige gelegenheid, toegespitst op jongeren met lekkere luie stoelen en gezellige hoekjes. Er werden in bescheiden mate wat biertjes gedronken en er heerste een uiterst voldaan gevoel over het verloop van deze eerste dag.

De nacht verloopt niet heel rustig, er worden heel wat deuren dichtgeslagen en flink heen en weer geschreeuwd op de vijfde verdieping. Dat hoort er natuurlijk een beetje bij, het is maar goed dat de beruchte nachtwaker blijkbaar vrijaf heeft.

Na een typisch bescheiden Frans ontbijtje met een stukje stokbrood, een jammetje, sinaasappelsap en koffie gaan we met z’n allen met de dubbeldekker de rondweg op, op weg naar Eurodisney. Het is geen geweldig weer, bewolkt en fris. Daardoor is het enorme parkeerterrein tamelijk uitgestorven, maar in het park is het net gezellig druk, de wachttijden voor de attracties zijn minimaal. Al snel zijn alle kinderen uit het zicht verdwenen, de hoofdstraat door op weg naar de vele prachtige attracties. Overal waar je komt hoor je de Loony Tune- deuntjes schallen, het is één grote sprookjeswereld waarin we terecht gekomen zijn. Halverwege de dag komt iedereen op een centrale plek weer samen om het zakgeld in ontvangst te nemen, er zijn eetgelegenheden genoeg om iets lekkers uit te zoeken. Het gaat in de namiddag nog een beetje miezeren, maar dat mag de pret niet drukken.

Het avondeten in het jeugdhotel is voor velen natuurlijk niet de pot zoals de kinderen thuis gewend zijn, er zijn meerdere salades, er is vlinderpasta met vleespasta of een flink stuk kip. Als toetje is er een donut of een bekertje yoghurt. De kinderen krijgen een serveerblaadje en pakken zelf bord en bestek. Het opscheppen langs de twee heren koks gaat niet erg soepel en sommige kinderen zijn wat teleurgesteld over het gehele avondeten. De meesten willen precies weten wat ze op hun bordje krijgen en vanwege het onverstaanbare Frans en het ongeduld van de kok loopt het allemaal een beetje stroef, jammer.

Tegen de avond rijdt de bus dwars door Parijs de zogenaamde lichtjestoer, een rondrit door het centrum van de enorme stad. Henk voorziet alle highlights van deskundig en komisch commentaar, het is een erg leuk tochtje. We stoppen bij de Eiffeltoren om de uitgestelde tocht naar boven te gaan ondernemen. Het 120 jaar oude gevaarte staat er schitterend bij in goudgeel licht, elk heel uur flikkeren de tientallen lichtjes prachtig op. De kinderen zijn erg onder de indruk van dit fantastische bouwwerk. We vervolgen  onze tocht door de stad, o.a. langs het beroemde Moulin Rouge. De kinderen kijken hun ogen uit.

’s Avonds in het hotel zitten de meesten weer gezellig bijeen in het barretje waar een bandje speelt. Er worden weer wat drankjes gedronken en de andere kinderen vermaken zich op de kamers. Het wordt weer een latertje, de stemming is ook nu weer perfect.

De laatste dag alweer pakt iedereen de koffers weer in en verzamelt na het ontbijt. We rijden via de beroemde Rue de Rivoli langs het Louvre en dan noordwaarts naar een boulevard waar de bus geparkeerd kan worden voor een bezoekje aan de beroemde Sacre Couer en het daarachter gelegen Montmartre/ Place du Tetre. Het weer is ook nu redelijk, we bestijgen gezamenlijk de trappen en maken een leuke groepsfoto. Het uitzicht vanaf deze heuvel is overweldigend, Parijs is echt vet groot! We  kijken in gewijde stilte rond in de prachtige kerk en gaan vervolgens erachter rondkijken in de vele toeristenwinkeltjes en bij de straatschilders. Sommige kinderen laten zich natekenen, de heren kunstenaars doen goede zaken. Nadat iedereen ruim de gelegenheid heeft gehad om rond te kijken verzamelen we tenslotte weer bij de bus.

Als gauw zitten we op de snelweg, Henk zet er een flink gangetje in, we maken slechts één stop om wat te eten onderweg en als het al donker is komen we allemaal weer gelukkig en een geweldige ervaring rijker terug op school, de ouders staan al te wachten. Het was een groot succes, de stemming was goed en er is van alles te zien geweest!